なみだの記憶、ひとみの欠片
Arrange:GCHM Vocal,Lyrics:みぃ Guitar:平茸
原曲:「ハルトマンの妖怪少女」

อัลบั้ม :http://an-ordinary-life-c88.tumblr.com

(ตัวอย่างของเพลงนี้อยู่ที่ประมาณนาทีที่ 3:50−5:00 นะครับ ตรง Player ของ SoundCloud สีส้มๆที่อยู่ข้างล่างนั่นแหละครับ)

 

เพลงนี้มาจากอัลบั้มที่เพิ่งซื้อมาใหม่ครับ ซื้อมาสี่อัลบั้ม ถอยมาทีกินแกลบเลย 555 ต่อจากนี้คงจะทำเพลงของอัลบั้มพวกนี้สลับกับเพลงธรรมดาครับ เพลงพวกนี้เพราะใช้ได้เลย ลองหาฟังดูนะครับ

เนื้อเพลงของเพลงนี้จะค่อนข้างมีการใช้วลีที่มีการเปรียบเหมือน (อุปมา) หรือเปรียบเป็น(อุปลักษณ์) อยู่พอสมควรอยู่ทีเดียว ซึ่งสังเกตได้จากเวอร์ชั่นที่ผมแปลปรกติครับ

 

——ต่อจากนี้จะเป็นการตีความจากความคิดเห็นของผมเองนะครับ——

เนื้อเพลงจะเป็นการพูดถึงBackgroundของตัวละคร "โคอิชิ โคเมย์จิ(Koishi Komeiji)" ซึ่งน่าจะเป็นตัวแทนหรือสัญลักษณ์ของคนที่ปิดใจตัวเอง ไม่ยอมรับเรื่องราวต่างๆจากโลกภายนอกเข้ามาสู่ตน เพราะว่าในโลกนี้นั้นเต็มไปด้วยเรื่องราวที่ไม่ดี ที่บางครั้งเรากลับต้องมารับรู้ และนอกจากนี้เรายังต้องมาคอยหลอกตัวเองและคนอื่นว่าเราไม่รู้อีก ถ้าในกรณีของโคอิชิ ก็คือความทรมาณจากการที่ตัวเองเป็นปิศาจที่อ่านใจคนรอบข้างได้นั่นเองครับ พอเป็นเช่นนั้นก็ต้องมีการที่เราไปเผลอรับรู้ความคิดที่ไม่อยากรับรู้ขึ้นมาก็ได้ 

หลังจากที่ปิดใจตัวเองแล้ว โคอิชิก็สับสน ไม่อาจเข้าใจเรื่องราวและความเป็นไปต่างๆ เปรียบดั่งพายุทรายที่บดบังไม่ให้เรามองเห็นทาง พอเป็นเช่นนี้ในใจก็กลับเต็มไปด้วยความทุกข์และความเจ็บปวด จนในที่สุดก็หาทางออกด้วยการละทิ้งความรู้สึกและความหวังของตนเองไป (ถ้าเป็นกรณีของโคอิชิก็คือถึงขั้นละทิ้งความนึกคิดของตนไปด้วย เป็นแค่ตัวตนที่ได้แต่ใช้ชีวิตอย่างหลักลอยไปวันๆตามจิตใต้สำนึกหรือสัญชาตญาณของตนเองเท่านั้น) 

สิ่งที่เรามองเห็นและรับรู้จะกลายเป็นความทรงจำที่ติดอยู่ หากเป็นเรื่องที่ไม่ดีก็จะทำให้เราเป็นทุกข์ไปอีกนานแสนนาน แม้ว่าการปิดใจของตนเองไม่ยอมรับสิ่งใดๆเลยจะสามารถช่วยเราจากความทุกข์นี้ได้จริงก็ตาม แต่การที่ตนเองไม่อาจทำตามความหวังหรือความปรารถนาของตนเองได้เลยนั้น ก็ทำให้เราต้องตกอยู่ในสภาพที่เหมือนกับใช้ชีวิตไปให้รอดตายไปวันๆ ไร้ความหมายดั่งท้องฟ้าที่แม้มองออกไปก็เห็นแต่ความว่างเปล่า นอกจากนี้ การใช้ชีวิตในแต่ละวันก็จะกลายเป็นเหมือนกับอยู่อย่างโดดเดี่ยวในความมืด ผู้คนรอบข้างก็กลายเป็นแค่ราวกับหมู่รูปปั้นที่ไม่มีความหมายอะไร 

 

*1 (หมายเหตุ : คำว่า 群像 ในพจนานุกรมภาษาญี่ปุ่นบอกว่ามีสองความหมาย แปลว่า “หมู่ชน ฝูงชน” หรือ “รูปแกะสลักหมู่(ใช้ในงานแสดงศิลป์)” ดังนั้น 群像に埋もれて จึงสามารถแปลได้สองอย่างว่า “อยู่ท่ามกลางฝูงชน” หรือ “อยู่ท่ามกลางหมู่รูปสลัก” ก็ได้) 

แม้ว่าโลกใบนี้จะเต็มไปด้วยเรื่องราวไม่ดี แต่อย่างไรทุกเรื่องย่อมมีสองด้าน หากมีด้านไม่ดีแล้ว ก็ต้องมีด้านที่วิจิตรงดงามราวกับภาพทิวทัศน์ของอาทิตย์อัสดงทอแสงอย่างแน่นอน ดังนั้นโคอิชิจึงอยากจะกลับไปสัมผัสกับโลกใบนี้อีกครั้ง และสำนึกเสียใจกับการกระทำของตนเอง เพราะการปิดรับคนอื่นๆไม่ให้เข้ามานั้น ก็ต้องหมายถึง “การลาจาก” กับผู้คนมากมายที่เกิดขึ้นไปพร้อมๆกันนั่นเอง (โคอิชิสูญเสียเพื่อนและคนรู้จักมากมายเพราะความสามารถที่เกิดจากการปิดใจตนเอง ทำให้แทบทุกคนที่เธอเคยเจอจะไม่สามารถจดจำหรือรู้จักตัวเธอได้เลย เหมือนกับ Imaginary Friend นั่นเองครับ)

 

1。เวอร์ชั่นสำหรับร้องโคเวอร์ 

 

 

 

閉じた心もう動き出せない 意思を抜けて 

 

ข้างในหัวใจ ไม่อาจเปิดออกได้อีก ไม่ปรารถนา โหยหาสิ่งใด ไม่มีแม้ความรู้สึก

 

爆ぜた悲しみさえ、感じることもない 畏れやしない

 

แม้ว่ามัน จะน่าเศร้าเพียงเท่าใด ก็ไม่รู้สึกและไม่เสียใจ ไม่แม้แต่กลัวอีกแล้ว

 

何も誰かの為だなんて嘯く日々に  

 

(พอกันที) ทั้งๆที่รู้ว่าเรื่องราวเป็นอย่างไร แต่ต้องโกหกว่าไม่รับรู้

 

飽き飽きしてた本当は

 

ตัวฉันนั้นไม่อยากจะใช้ชีวิตแบบนี้

 

変えられる今 私の世界を

 

โลกของฉัน ฉันจะเป็นคนเปลี่ยนแปลงมัน ด้วยมือของตัวเอง

 

瞳の向こう その先には

 

ภาพที่ทอดยาวสุดสายตา และสิ่งที่เรารู้สึก

 

記憶の欠片 逃がさないから

 

ความทรงจำจะตกค้างอยู่ ไม่หนีจากเราไปไหน

 

闇の中叫んだ孤独が 無意識加速させる

 

ความเหงาและความเดียวดายเหมือนความมืดอันแสนน่ากลัว ค่อยๆเพิ่มขึ้นโดยที่ตัวเราไม่รู้

 

消えていた光 零る涙  

 

ประกายที่ส่องแสงกลับเลือนหาย เหลือไว้เพียงหยดน้ำตา

 

群像に埋もれて 沈む影が伸びる *1

 

กลมกลืนไปท่ามกลางหมู่มวลผู้คน เห็นแค่เพียงเงา(ของฉัน)ที่ทอดยาวออกไป

 

止まる鼓動また込み上げてくる鈍い痛み

 

ในใจไม่อาจรู้สึกอะไรได้อีก เหลือไว้แต่เพียง คราบความเจ็บปวด ที่เจ็บแปลบเป็นครั้งคราว

 

払う砂ぼこりが視界煙らせる 明日は何処 

 

พายุในใจบดบังให้ทางมืดมัว ฉันมองไม่เห็น ไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้นั้นอยู่ที่ใด

 

こんなの好きじゃない 動き出せない

 

ฉันไม่ชอบเลยไม่อยากเป็นอย่างนี้ หัวใจของฉันมันช่างเจ็บปวด

 

竦む心を頼りに 掴み取る 潜み込んだ本能 

 

ได้แต่เพียงมองหาที่พึ่งให้ตัวเองในตอนนี้ สิ่งที่อยู่ข้างในตัวฉันตอนนี้มีเพียงสัญชาตญาณ  

 

瞳の裏に刻まれてた 願いの欠片忘れないから

 

แต่กระนั้นข้างในหัวใจ ก็ยังคงมีเหลืออยู่ ความฝันและความหวังที่มี ไม่เคยเลือนหายไปไหน

 

空の青に据えた視界が 美しい無に染まる 

 

แม้ตอนนี้มองที่ฟ้าไกล ก็เห็นแต่ความว่างเปล่า มีแต่ภาพที่ตัวฉันมิอาจรับรู้

 

もう一度 (すべて)どうか​ (夕陽) 

 

อยากจะเห็นอีกครั้ง ภาพเหล่านั้น ที่ฉันนั้น เคยทอดทิ้ง 

 

輝いた大地にそっと思い寄せる

 

แสงอาทิตย์ลับฟ้านั้นช่างสวยงาม ฉันไม่อยากจะเป็นแบบนี้อีกแล้ว

 

忘れるなんてできやしない 

 

ภาพเหล่านี้ที่อยู่ข้างใน ใครจะไปลืมได้ลง 

 

すり抜けた風耳を澄ます 

 

แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไป ไม่เป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว

 

体の奥に揺らいでいた さよならを繰り返す

 

ทุกๆครั้งที่นึกย้อนไป กลับเจ็บปวดอยู่ข้างใน เพราะว่าการลาจากนั้นช่างทรมาณ

 

瞳の向こう その先には

 

ภาพที่ทอดยาวสุดสายตา และสิ่งที่เรารู้สึก

 

記憶の欠片 逃がさないから

 

ความทรงจำจะตกค้างอยู่ ไม่หนีจากเราไปไหน

 

闇の中叫んだ孤独が 無意識加速させる

 

ความเหงาและความเดียวดายเหมือนความมืดอันแสนน่ากลัว ค่อยๆเพิ่มขึ้นโดยที่ตัวเราไม่รู้

 

消えていた光 零る涙  

 

ประกายที่ส่องแสงกลับเลือนหาย เหลือไว้เพียงหยดน้ำตา

 

群像に埋もれて 沈む影が伸びる

 

กลมกลืนไปท่ามกลางหมู่มวลผู้คน เห็นแค่เพียงเงา(ของฉัน)ที่ทอดยาวออกไป

 

 

 

2。เวอร์ชั่นเนื้อเพลงแปลปรกติ

 

閉じた心もう動き出せない 意思を抜けて 

 

หัวใจฉันที่ปิดลง ไม่มีสำนึกหรือความคิด ไม่เปิดรับสิ่งใด

 

爆ぜた悲しみさえ、感じることもない 畏れやしない

 

ไม่ว่าจะเป็นความเศร้าที่มากมายเพียงใด ฉันก็ไม่รู้สึกอีกแล้ว ไม่มีแม้ความหวาดกลัว

 

何も誰かの為だなんて嘯く日々に  

 

ชีวิตในแต่ละวันที่ต้องเฝ้าแต่โกหกแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้น

 

飽き飽きしてた本当は

 

เพราะว่าตัวฉันนั้นไม่อยากจะใช้ชีวิตแบบนี้

 

変えられる今 私の世界を

 

ตัวฉันในตอนนี้จึงต้องการที่จะเปลี่ยนแปลงโลกของตัวเอง

 

瞳の向こう その先には

 

สิ่งที่ดวงตาของเรามองเห็นนั้น

 

記憶の欠片 逃がさないから

 

จะกลายเป็นเศษเสี้ยวของความทรงจำที่ตกค้างอยู่

 

闇の中叫んだ孤独が 無意識加速させる

 

ความเหงาที่ราวกับว่าอยู่ท่ามกลางความมืดมิด ค่อยๆทวีคูณขึ้นโดยที่เราไม่รู้ตัว

 

消えていた光 零る涙  

 

แสงสว่างกลับค่อยๆเลือนหาย พร้อมๆกับหยดน้ำตาที่ร่วงหล่น

 

群像に埋もれて 沈む影が伸びる

 

ตัวฉันในตอนนี้ก็เหมือนอยู่ท่ามกลางรูปปั้น มองเห็นเงาร่างที่ทอดยาวออกไป 

 

止まる鼓動また込み上げてくる鈍い痛み

 

หัวใจที่ไม่ขยับและไม่มีเสียงของการเต้น กลับรู้สึกถึงความเจ็บปวดเป็นครั้งคราว

 

払う砂ぼこりが視界煙らせる 明日は何処 

 

ตอนนี้ฉันเหมือนอยู่ท่ามกลางพายุทรายที่บดบังสายตา มิอาจมองเห็นวันพรุ่งได้อีก

 

こんなの好きじゃない 動き出せない

 

ฉันไม่ชอบเลย ไม่อยากเป็นอย่างนี้ หัวใจของฉันเกร็งจนมิอาจขยับได้

 

竦む心を頼りに 掴み取る 潜み込んだ本能 

 

ดังนั้นในตอนนี้ฉันจึงได้แต่หันไปพึ่งพาจิตใต้สำนึกที่ซ่อนลึกอยู่ข้างใน

 

瞳の裏に刻まれてた 願いの欠片忘れないから

 

สิ่งที่สลักลึกอยู่ด้านหลังของดวงตาของฉัน ก็คือเศษเสี้ยวของความหวังที่มิอาจลืมเลือน

 

空の青に据えた視界が 美しい無に染まる 

 

แม้ตอนนี้มองที่ท้องฟ้าสีคราม ฉันก็เห็นแต่เพียงความว่างเปล่าอันแสนงดงาม

 

もう一度 (すべて)どうか​ (夕陽) 

 

ฉันอยากจะเห็นภาพเหล่านั้นอีกสักครั้ง ภาพที่ค่อยๆพรั่งพรูออกมาจากความทรงจำ

 

輝いた大地にそっと思い寄せる

 

ภาพของดินแดนที่มีอาทิตย์ยามสนทนาทอประกายอันแสนวิจิตร

 

忘れるなんてできやしない 

 

ภาพเหล่านี้ที่อยู่ข้างใน ใครจะไปลืมได้ลง 

 

すり抜けた風耳を澄ます 

 

ยามที่เงี่ยหูฟังจนได้ยินแม้เสียงสายลมพัดผ่าน

 

体の奥に揺らいでいた さよならを繰り返す

 

กลับได้ยินแต่เรื่องราวของการจากลาที่เล่นซ้ำไปซ้ำมาอยู่ในหัวใจฉัน

 

瞳の向こう その先には

 

สิ่งที่ดวงตาของเรามองเห็นนั้น

 

記憶の欠片 逃がさないから

 

จะกลายเป็นเศษเสี้ยวของความทรงจำที่ตกค้างอยู่

 

闇の中叫んだ孤独が 無意識加速させる

 

ความเหงาที่ราวกับว่าอยู่ท่ามกลางความมืดมิด ค่อยๆทวีคูณขึ้นโดยที่เราไม่รู้ตัว

 

消えていた光 零る涙  

 

แสงสว่างกลับค่อยๆเลือนหาย พร้อมๆกับหยดน้ำตาที่ร่วงหล่น

 

群像に埋もれて 沈む影が伸びる

 

ตัวฉันในตอนนี้ก็เหมือนอยู่ท่ามกลางรูปปั้น มองเห็นเงาร่างที่ทอดยาวออกไป 

 

edit @ 15 Dec 2015 06:48:54 by Ayumumu

edit @ 24 Dec 2015 09:48:34 by Ayumumu

Comment

Comment:

Tweet